Cyprus 2010

Vluchten voor het Carnaval

Wanneer Henk op 1 februari vanuit Zwolle probeert zijn werk in Eindhoven te bereiken houdt hij het bij de afslag Hattem maar voor gezien. Geen wegdek te zien; het dashboard van de auto een complete kerstboom met lampjes zoals ABS. ESP, en meer van dat soort fraais. Lampjes die nog nooit te kennen hebben gegeven dat ze heel zijn. Deze lichtshow, in combinatie met vrachtwagens en luxe wagens die willen laten zien dat ze op een spiegelglad wegdek ook best 120 kunnen rijden, zorgen ervoor dat een snel gemaakte risicoanalyse als uitkomst geeft: “Omkeren maar”.

Snel een mailbericht naar de collega's en eentje naar de Bed & Breakfast om aan te geven dat er vanavond in Eindhoven een bed onbeslapen zal blijven. Per kerende post de vraag: “Wat doe je dan de 15e februari”? Uh, 15 februari …. oh ja, Carnaval. Dan is er in het zuiden van het land weliswaar genoeg te doen maar van werkafspraken komt niet veel terecht.

Binnen een paar minuten zijn we het er over eens dat we dan, evenals afgelopen jaar, beter een korte vakantie kunnen inplannen. Een uur later is de reservering een feit. Dit keer valt de keus op Cyprus; een eiland waar we nog nooit zijn geweest.

Als reisorganisatie komen we uit bij Ilios reizen. Eerlijk gezegd hebben we ook hier nog nooit van gehoord. Bij deze zijn complimenten echter zeker op zijn plaats. Alles wordt tot in de puntjes verzorgd; afspraken allemaal correct nagekomen en vriendelijke mensen die na de boeking nog even opbellen om aan te geven dat ze de bevestiging van het hotel afwachten alvorens ze de boeking als definitief aanmerken.

De reis is inclusief een auto voor de gehele periode. Dat geeft ook weer de nodige vrijheid bij het verkennen van dit voor ons nog onbekende eiland. Bij het doorgeven van vakantieadres en vluchttijden aan ouders en kinderen vraagt Gea's vader: “Maken jullie ook weer een website van deze reis”? Nou pa, het was niet de bedoeling maar bij deze, speciaal voor jou …....

 

Zoals altijd gaat er in de dagen voorafgaande aan de reis natuurlijk weer van alles mis. Een veelheid aan plotseling opkomende zaken die nog “even” moeten worden afgehandeld. Dit zorgt er voor dat we niet eerder aan het inpakken toekomen dan op de morgen van het vertrek. Nog snel even kijken welke temperaturen ons te wachten staan. Wat? Dat kan toch niet waar zijn; 22 graden? Verleden week stond de thermometer daar nog op 11 graden. Dat betekent dus dat we ook wat andere kleding meenemen zodat we alle kanten op kunnen.

De reis naar Amsterdam verloopt voorspoedig en zelfs zonder files. Datzelfde geldt voor de reis met Cyprus Airlines die de geplande vlucht precies op schema uitvoert waardoor we om 19:00 uur lokale tijd op het vliegveld van Paphos staan. Op het vliegveld krijgen we de sleutels van onze “Bolide”; een oranje Kia Picanto.

Zodra Henk de koffers er in wil leggen komen we er achter hoe erg we verwend zijn; hier moet je de deuren nog met de sleutel open doen. De eerste koffer past in de kofferbak. Voor de tweede is de achterbank groot genoeg. Vervolgens stapt Henk in, om er achter te komen dat je met dit voertuig geen kant op kunt. Ach natuurlijk, hier zit het stuur aan de rechterkant. Het is een leuke uitdaging om voor het eerst van je leven in een auto te stappen met het stuur aan de “verkeerde” kant en waarmee je in het donker, links rijdend, in een volstrekt onbekende omgeving het geboekte hotel moet zien te vinden. Een geluk, koppeling, rem- en gaspedaal hebben ze gelukkig wel in de “goede” volgorde geplaatst. Alleen de versnellingspook lijkt wel een deurknop. Natuurlijk, dat klopt ook wel, de versnellingspook zit ook aan de andere kant. Dat kan nog leuk worden, schakelen met links voor iemand die al jaren in een automaat rijdt.

Eenmaal op de weg doet Gea pogingen om de achteruitkijkspiegel goed in te stellen. Voor haarzelf weliswaar, want dat ding staat helemaal de verkeerde kant op. Hoi schat, dat ding is voor mij bedoeld.

Het is even wennen maar al met al valt het ons genoeg mee. Het is niet druk en er loopt eigenlijk maar één doorgaande weg van het vliegveld naar Paphos. Vlak voor Paphos nemen we de route naar de kust en na zo'n 20 minuten parkeren we de auto op de parkeerplaats van het Athena Beach hotel. We zijn precies op tijd om ons nog even wat op te frissen en daarna kunnen we gelijk aanschuiven voor het diner. Hmm. oppassen; het is allemaal veel te lekker. We moeten er niet al te veel kilo's meer bij hebben.

In de bar is er 's avonds live muziek. Een griek, met het formaat van Demis Roussos, zingt een hele variatie aan nummers uit de jaren 60 en 70. Vreemd eigenlijk hoeveel van die nummers je nog kent. Tegen de tijd dat we onze cocktail op hebben schakelt hij over naar muziek van recentere datum. Ach, we waren juist “in the mood”; het wordt tijd om even wat te gaan slapen.

Vandaag willen we eerst de directe omgeving van het hotel een beetje verkennen. Even geen kilometers in de auto maar lekker langs de kustlijn naar Paphos.

Green Bowl

Als eerste stoppen we even bij de green bowl; die vreemde sport die we wel eens hebben gezien op de TV en waarbij mensen een bal in de vorm van een Edammer kaasje zo dicht mogelijk bij een witte bal moeten proberen te plaatsen. Een typisch Engelse sport waarbij we altijd bewondering hebben gehad voor de spelers die hun bal op het laatste moment in de richting van de witte bal laten draaien. Het geheim wordt ons door één van de spelers verklapt. Eén zijkant van de bal is verzwaard met een extra gewicht. Als je er maar voor zorgt dat dit gewicht bij het rollen aan de juiste kant zit, draait de bal "vanzelf" de goede kant op. Nou ja, dat zullen we nog wel een keer meemaken; een uurtje Green Bowl moeten we dus maar inplannen.

Kerkje in Paphos

In Paphos zien we direct aan de rand van het water een kerkje boven de rest van de bebouwing uitsteken. Genoeg om nieuwsgierig even een blik naar binnen te werpen. De mooie glas-in-lood ramen vallen direct op. Ook zien we opnieuw de reden dat we thuis geen “Wat en Hoe in het Grieks” boekje konden vinden terwijl we toch al een paar Griekse eilanden hebben bezocht. Om een dergelijk boekwerkje te gebruiken moet je wel eerst een heel ander alfabet leren en dat is net even te veel van het goede. We zullen ons noodgedwongen wel weer beperken tot Kalimera, Kalispera en Kalinichta zodat we op ieder moment van de dag (na enig nadenken) tenminste iemand een goedendag kunnen wensen.

Harbour Castle

In de haven van Paphos bezoeken we eerst Harbour Castle; een uit het jaar 1200 stammend middeleeuws kasteel dat gerestaureerd en al voor het publiek is opengesteld. Het is geen groot gebouw maar voor een entree van € 1,70 valt er natuurlijk ook weinig te onderhouden. Vanuit het kasteeltje hebben we een leuk uitzicht op de haven van Paphos.

Archeologisch park

Voordat we teruglopen brengen we nog een bezoek aan het Archeologisch park van Paphos. Op dit terrein werden in de begin 60-er jaren door archeologen een aantal oude Romeinse herenhuizen blootgelegd met daarin een groot aantal mozaïek vloeren. Het Dionysushuis, genoemd naar de god van de wijn die zo vaak op de mozaïek vloeren staat afgebeeld, beslaat een oppervlakte ven zo'n 2000 m2. Ruim 500 meter van de blootgelegde vloeren is van mozaïek afbeeldingen voorzien. Veel vloeren zijn in de loop der eeuwen flink aangetast maar er zijn ook nog een aantal vloeren in zeer goede conditie.

Naast het Dionysus-huis zijn door een Pools archeologisch team ook nog andere huizen blootgelegd zoals het Theseus-huis, het Aeon-huis en het Orpheus-huis.

We lopen verder via het oude Odeon van Paphos dat stamt uit de 1e eeuw na Christus. Dit theater, dat in de 4e eeuw na Christus door een aardbeving werd verwoest, is in 1973 gerestaureerd en wordt 's zomers gebruikt voor muziekuitvoeringen. Het theater biedt plaats aan zo'n 1200 toeschouwers.

Boven op een heuvel, vlak voor we de parkeerplaats in Paphos oplopen zien we de “Saranta Kolones”, de 40 zuilen.Dit zijn restanten van een Byzantijnse vesting die waarschijnlijk in de 7e eeuw werd gebouwd. Met voorlopig weer genoeg oude steenbrokken in onze camera's lopen we terug naar ons hotel. Dit eiland heeft wel wat; we beginnen al voorzichtig te praten over een volgend bezoek.

Vanmorgen starten we met een Champagne ontbijt in het hotel. Ach, de auto laten we vandaag toch staan; waarom dan niet meteen goed beginnen. Het ontbijt is weer uitgebreid en royaal; we beginnen het hotel steeds meer te waarderen.

Langs de kust lopen we naar het zuiden in de richting van het vliegveld. Het is te merken dat we in de luxere buurt verblijven. Veel gerenommeerde hotelketens zijn hier aanwezig waarbij de één een nog mooiere tuin heeft aangelegd dan de ander. Wel zijn de bouwvakkers bij een aantal hotels nog druk in de weer. We zijn erg vroeg in het seizoen en veel hotels openen hun deuren niet eerder dan in april of mei.

In de ban van de Griekse mythologie

Tijdens de wandeling speurt Henk het strand af naar Aphrodite terwijl Gea uitkijkt naar Adonis. Helaas, geen van beide ziet de Griekse mythologie in werkelijkheid veranderen. Dat valt toch weer een beetje tegen. Vlak voor het vliegveld komen we bij een kanaaltje dat in de Middellandse zee uitmond. Oversteken kost ons minimaal een natte broek en met de enorme stroming en de grote keien op de bodem besluiten we de oversteek maar niet te wagen.

Eenmaal terug bij ons hotel zoeken we een rustig plekje op in de hoteltuin om iets te doen waar we normaal haast niet aan toe komen; het lezen van een boek. Heerlijk zo in je zwemkleding op een ligstoel, wetende dat het in Nederland weer heeft gesneeuwd. 's Avonds na het diner gaan we nog even naar de bar voor een cocktail. Waar Henk “Aphrodites Kiss” bestelt is voor Gea helaas geen “Adonis Coktail” beschikbaar. Als ze hierover later haar “beklag” doet heeft het barpersoneel de grootste lol. Nou Gea, oppassen hoor; we moeten hier nog een paar dagen doorbrengen.

Na een wederom heerlijk ontbijt op een tijdstip dat we na onze terugkomst in Nederland ook maar heel snel moeten invoeren (09:30) besluiten we een bezoek te brengen aan “The Tombs of the Kings”. Deze Koningsgraven liggen net buiten de noordelijke en oostelijke stadsmuren van Paphos. De omgeving werd als begraafplaats gebruikt vanaf 300 jaar voor het begin van onze jaartelling tot zo'n 300 jaar daarna. Ook werd de omgeving als schuilplaats gebruikt tijdens de vervolging van de eerste Christenen.

In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden werden hier nooit Koningen begraven doch werd de begraafplaats gebruikt voor rijke inwoners van Paphos. Het blootleggen van deze begraafplaatsen vond in eerste instantie niet al te professioneel plaats. Pas in 1977 raakte men er van doordrongen dat door verder te gaan op deze manier, een groot deel van het cultureel erfgoed van Cyprus verloren zou gaan. Vanaf dat moment werden de verdere opgravingen onder deskundige leiding van de “Cyprus Department of Antiquities” verder opgepakt.

In eerste instantie zijn we tamelijk sceptisch over de bezienswaardigheid van deze “Tombs of the Kings”; een vooroordeel dat nog eens wordt versterkt door het entreebedrag van slechts € 1,70 per persoon en de eerste rotsgraven die we op ons pad tegenkomen. “Hier lopen we zo doorheen” is de eerste gedachte. We hebben ons enorm vergist; zeker de grotere opgegraven complexen zijn de moeite meer dan waard. Uiteindelijk brengen we hier toch nog zo'n drie uur door zonder ons ook maar een moment te vervelen.

Green Bowl

Rond 13:00 uur rijden we terug naar ons hotel. Voor zover we ons herinneren kunnen we om 14:15 aan onze eerste les in Green Bowl deelnemen. We krijgen een goede uitleg van het spel, de gebruikte ballen, de gebruiken en de werptechnieken van zowel de jack als de ballen zelf. Na de eerste worpen, waarbij de ballen natuurlijk allemaal in de goot achter de baan belanden, krijgen we eindelijk een beetje gevoel voor het spel. We zijn het stel dat het langste doorgaat en worden, gelet op de resultaten, gelijk uitgenodigd om ook de komende dagen aan de wedstrijden deel te nemen. Hmm, wedstrijden? Dat lijkt ons een beetje te hoog gegrepen. Misschien dat we toch beter eerst nog even wat kunnen oefenen.

Hoewel we vandaag een bezoekje willen brengen aan “Aphrodites bad” betekent dat niet dat we met onze traditie breken. Vakantie is immers wel een tijd om even uit te rusten en het ontbijt afronden vóór 09:30 hoort daar zeker niet bij.

St. Pauls

Na het ontbijt rijden we richting Polis. Cyprus lijkt ergens ook wel een beetje op Nederland. Eén grote bouwput; geen weg waar niet aan wordt gewerkt. Alleen de bewegwijzering is meer op z'n Grieks; meer in de trant van “red je maar”. Bij de eerste omleiding maken we van de nood een deugd; we stoppen op de omleidingsroute gelijk even bij het kerkje van St. Pauls. De binnenkant van het gebouwtje is van heel mooie heldere beschilderingen voorzien.

Loutra tis Aphrodites

Na een korte stop rijden we verder richting Polis. Ettelijke omleidingen later staan we ineens op een onverharde weg met dusdanig grote gaten dat we de Kia er maar niet aan wagen. We blijken de parkeerplaats bij Aphrodites bad juist voorbij te zijn gereden. Met onze camera's in de aanslag volgen we de routeborden. Ach, zou de godin van de liefde geen beter bad hebben kunnen vinden? Dat bad stelt niet zo veel voor. De kustlijn die we volgen echter des te meer. Wat een mooi gezicht, dat glasheldere water met daarin de duidelijk herkenbare rotsformaties en de geelgroene rotsen die uit het water omhoog steken. Het is zo mooi dat we de kust een heel eind volgen alvorens we via de Aphrodite- en de Adonis natuurroutes over smalle bospaadjes en rotspartijen de terugtocht inzetten.

De kustlijn

Na een beetje te hebben gegeten en gedronken in een restaurant bij de ingang van Aphrodites bad zoeken we onze auto weer op en rijden terug naar ons hotel. Althans, dat was de bedoeling. Als gevolg van alle wegwerkzaamheden en de niet optimale bewegwijzering zien we hoofdstraten in een heel aantal dorpjes die er op de heenreis niet waren. Uiteindelijk komen we weer op iets bekender terrein en rond 17:30 parkeren we ons oranje gevaar weer bij het hotel.

Vandaag rijden we een deel van de historische route. De tocht gaat over de B6 vanaf ons hotel richting Limassol. Gea neemt dit keer de besturing van de Picanto voor haar rekening. Eerst even wat oefenen op een minder drukke weg en daarna op voor het echte werk.

Aphrodites Sanctuary

Als eerste bezoeken we bij het plaatsje Kouklia de tempel van Aphrodite; tenminste, wat er nog van over is gebleven. In het geheel in stijl opgebouwde Palaipaphos museum zien we een veelheid aan oude voorwerpen die hier werden opgegraven. Een opvallend mooi stuk is een stenen sarcofaag waarvan de zijkanten in gekleurd relief het verhaal uitbeelden van de ontsnapping van een aantal strijders door zichzelf onder een aantal grote rammen te verstoppen. Verder een aantal in nog zeer goede staat verkerende amphora's en aardewerken potten die ook in de huidige tijd nog niet zouden misstaan.

Petra tou Romiou

De route die we volgen loopt via Petra tou Romiou, één van de mooiste kustgebieden van Cyprus. Het is een kleine baai die door een grote rots wordt afgeschermd. Een rots die door de Byzantijnse held Digenis Akritas hier werd neergegooid en waarmee hij de schepen van de Arabische piraten tot zinken bracht. Hieraan ontleent de plek ook zijn naam: “Rots van de moedige”. Dit is tevens de plaats waar Aphrodite volgens de overlevering door Zphyr aan land werd geblazen.

Apollo Ylatis

Na onze klauterpartij aan de rotskust is de volgende stop de tempel van Apollo Ylatis. Deze godheid werd vereerd als beschermheer van de bossen. Vandaar ook zijn naam: “van het bos”. Het is een tamelijk groot complex, direct naast de in Episkopie gevestigde Britse basis. Naast de Apollotempel die gedeeltelijk is gereconstrueerd, bevatte het complex zalen voor de Apollo aanbidders, sportzalen, badhuizen en een heilige tuin. Door de reconstructies krijgen we een redelijk beeld hoe dit er in vroeger tijden (700 vóór- tot 400 na Christus) uit moet hebben gezien.

Stadion

Weer een paar honderd meter verder vinden we de overblijfselen van een uit de tweede eeuw voor Christus stammend stadion. Hier is echter niet veel meer van overgebleven.

Kourio

Voor iemand met wat interesse voor de oude geschiedenis en archeologie heeft dit eiland echt veel te bieden. Nog maar net weer op weg komen we in Kourio aan. Eén groot archeologisch terrein met onder andere een mooi gerestaureerd antiek theater dat aan het eind van de tweede eeuw werd gebouwd. Sinds de restauratie in 1961 wordt het gebruikt voor theatervoorstellingen en concerten waarbij plaats kan worden geboden aan zo'n 3500 toeschouwers. In het Evstolio-huis dat uit meer dan 30 kamers en baden moet hebben bestaan, zien we een nog zeer goed bewaard gebleven mozaïek. Naast nog een paar andere huizen nemen we ook nog een kijkje op de Agora.

De stenen liggen ons inmiddels echter wat zwaar op de maag; dit was genoeg voor één dag. We nemen geen informatie meer op. Via de A6 rijden we rechtstreeks richting Paphos waarna we ons in onze hotelkamer door middel van een Ouzo alvast voorbereiden op het avondeten. Als we na het avondeten nog even een bezoekje brengen aan de bar voor een Tequila Sunrise schuift een Engels stel bij ons aan tafel aan. Morgen vliegen ze terug naar Leeds; hun weekje Cyprus zit er dan weer op. Op de vraag of we hun nog een dienst willen bewijzen zeggen we geen nee; over die halve liter whiskey, die zij niet meer mee kunnen nemen, willen wij ons echt wel ontfermen.

Vandaag even geen verhalen over goden en overblijfselen van eeuwenoude gebouwen maar een modern ingerichte hoteltuin. Een rustdag dus waarin we eindelijk ons boek kunnen uitlezen. Na het ontbijt op de voor ons “gewone” tijd zoeken we een plekje in de tuin van ons hotel, Athena Beach. Dit levert geen problemen op; we zijn erg vroeg in het seizoen en het hotel is nog niet volledig bezet.

Athena Beach

Het Athena Beach hotel is één van de hotels van Constantinou Bros. Direct naast dit hotel ligt ook nog het Athena Royal Beach van dezelfde eigenaar. Athena Beach is een mooi hotel met een grote tuin, direct aan de Middellandse zee. In deze mooi aangelegde tuin zijn een viertal zwembaden van verschillende groottes verwerkt. Tussen de beide hotels in liggen 12 bowlingbanen (Green Bowl), tennisbanen, Jeu de Boule; Mini Golf en wellicht nog meer wat we nog niet eens allemaal hebben ontdekt. In het hotel zelf bevinden zich verschillende eetzalen, een grote bar waar iedere avond live muziek wordt gespeeld, activiteitenruimtes, binnenzwembad, fitness ruimte, wellness centrum, winkel, etc.

De belangrijkste reden dat we echter voor dit hotel hebben gekozen waren de recensies over het eten. Terecht; zelfs na een week in dit hotel is het eten nog steeds iets om naar uit te zien. Hoewel we normaal gesproken nooit twee vakanties in hetzelfde hotel verblijven is het zeer goed mogelijk dat dit hotel hierop een uitzondering gaat vormen. Cyprus lijkt ons echt een mooi alternatief voor een weekje zon op de Canarische eilanden. Het hotel doet daarbij ook nog eens zijn uiterste best om gasten te behouden; een volgend bezoek aan het hotel wordt gewaardeerd met 10% korting. Vanavond eens geen cocktail in de hotelbar. We hebben nog iets te doen voor dat Engelse stel van gisteravond.

Voor vandaag staat er een tocht door het Troodos gebergte op het programma. Nee, natuurlijk vertrekken we niet vroeg, het moet wel vakantie blijven. De tocht leidt ons via een heel aantal pittoreske dorpjes over prachtige bergweggetjes.

Kaledonia Nature Trail

Vlak bij een forellen kwekerij parkeren we de auto waarna we beginnen aan de Kaledonia Nature Trail. Deze “wandeling” begint op een hoogte van 1200 meter waarna de weg over zo'n 3 Km meer dan 450 meter omhoog gaat. De trail is alleen voor geoefende wandelaars …. wat heet wandelaars …. als een stel steenbokken moeten we over rotspartijen heen klauteren om het watertje naar zijn oorsprong te volgen.

Het blijft ook nog eens niet bij een beetje klimmen. De sneeuw in het Troodos gebergte is in deze tijd flink aan het smelten en dat water moet wel ergens heen. Ook op Cyprus loopt dat naar beneden en dat betekent dat we regelmatig van de ene kant van het snelstromende water naar de andere kant zullen moeten om het “pad” naar boven te kunnen volgen. Het levert in ieder geval natte voeten en een natte broek op. Ach, wat geeft het, bij deze temperatuur is dat toch zo weer droog.

Kykkos Monastery

Onze volgende stop is bij het klooster van Kykkos. Een mooi gebouw om van binnen eens te bekijken. Het museum laten we voor wat het is. Hier hebben we op dit moment even geen zin in. Het klooster zelf is het bezichtigen meer dan waard. Heel veel prachtige wandschilderingen die allemaal hun eigen bijbels verhaal vertellen. Zodra we echter het kerkgebouw in het klooster bezoeken knappen we daar allebei gelijk op af. Wat een pracht en praal. Voor ons geldt: “Overdaad schaadt” en hier is dat zeker het geval. Waarom moet er in een kerk zoveel pracht en praal worden tentoongesteld? We gaan er maar vanuit dat er andere mensen zijn die dat begrijpen.

Nederlandse taferelen

Als we tijdens het vervolg van onze route verder de bergen in rijden komen we terecht op wegen die aan beide zijden nog zijn ingesloten door een laag sneeuw. Leuk hoor maar volgens ons hebben we dat de laatste maanden in Nederland al genoeg gezien. Om te voorkomen dat we in het donker over de onverlichte wegen van het Troodos gebergte moeten rijden nemen we een afkorting van de route die ons rechtstreeks weer naar ons hotel leidt. Al met al weer een hele mooie dag. De dag van de terugreis komt echter al weer akelig dichtbij. Vanavond maar eens kijken wat we morgen op onze voorlopig laatste vakantiedag op Cyprus nog willen doen.

Waar we gisteren nog het idee hadden dat we vandaag weer een tocht met de auto zouden gaan maken besluiten we hier toch maar vanaf te zien. Het is een tamelijk warme dag en we willen ook het oude Paphos eigenlijk nog wel even in. Alles zien op dit eiland lukt toch niet in één week. Een goed excuus om nog een keer terug te gaan hebben we dus al. Oud Paphos kunnen we te voet doen en een beetje beweging is voor ons ook niet verkeerd met al dat lekker eten.

Pano Paphos

Het oude- of boven-Paphos ligt 3 Km van het nieuwe “Neo Paphos” vandaan. Vanaf ons hotel is het nieuwe Paphos via de boulevard langs de Middellandse zee kust goed te lopen. Dat betekent een tocht van een paar kilometer langs het water; achter alle bestaande en nog in aanbouw zijnde hotels langs. In Neo-Paphos lopen we tot aan het archeologisch park waarna we de weg naar Pano-Paphos nemen. Onderweg komen we weer allerlei grotten tegen die we natuurlijk ook allemaal even van dichtbij willen bekijken.

Als eerste nemen we een kijkje in de Ayia Solomoni Christian Catacomb. De grot is niet echt bijzonder om te zien, tenminste, het gedeelte dat we binnen kunnen gaan. Deze catacomben werden tijdens de Romeinse overheersing door de toenmalige Christenen gebruikt om zich te verstoppen.

Iets verderop komen we bij een veel groter grottencomplex met verschillende ruimtes die via gangen met elkaar in verbinding staan. Eén ruimte is zelfs (nog) als kerststal ingericht met alles wat daarbij hoort. Zijn die Cyprioten nu zo vroeg of zo laat?

Ethnographic Museum

In Kato-Paphos brengen we een bezoek aan het Ethnographic Museum. Een privé museum met een veelheid aan werktuigen en huishoudelijke apparatuur zoals dat op Cyprus in het verleden werd gebruikt. Op het terrein is tevens een grot aanwezig met daarin nog de graven waarin mensen vroeger werden bijgezet. Verder een grote muntenverzameling met zelfs nog munten van vóór het begin van onze jaartelling.

We lopen door de Municipal Gardens weer richting Neo-Paphos. Als de netheid van deze gemeentelijke tuinen representatief is voor de activiteiten van de gemeente is dat niet zo'n best teken. Het geheel ziet er onverzorgd en vies uit; laten we er maar vanuit gaan dat de gemeenteambtenaren net Carnaval hebben gevierd en dat ze dit de komende periode met gezwinde spoed zullen aanpakken.

Vanavond gaan we het er tijdens het diner nog één keer van nemen. Heerlijk eten met uitzicht over de hoteltuin, de zwembaden en de Middellandse zee. Voorlopig wordt dat weer de laatste keer dat anderen het eten voor ons bereiden; vanaf morgen moeten we dat zelf weer doen. En het uitzicht? Ach, onze achtertuin is ook best mooi ….....

Vandaag vliegen we terug vanaf het vliegveld van Larnaka. Dat betekent eerst 150 Km rijden van Paphos naar dit pas geopende vliegveld. Op zich niet zo erg maar dat betekent wel om 04:30 opstaan en om 05:00 op weg. Eén voordeel, veel verkeer is er op dat moment van de zondag nog niet.

De reis verloopt voorspoedig maar het kost ons een paar rondjes om het vliegveld voordat we de parkeerplaats voor de huurauto's hebben gevonden. Daarna is het inchecken en kan het lange wachten beginnen. Uiteindelijk vliegen we met een vertraging van 30 minuten richting Amsterdam.

Rechts rijden van Amsterdam naar Zwolle geeft geen problemen; alsof we nooit anders hebben gedaan. Alleen mogen we nu niet meer (legaal) rechts inhalen .....

Thuis aangekomen vinden we een handgeschreven kaartje in de brievenbus met: "Welkom Thuis"; afzender: Ilios reizen. Ook hier zijn het de kleine dingen die het grote verschil maken.